
paarden horen niet in het circus
Het kerstcircus in Koninklijk Theater Carré doet de kerstgedachte geweld aan door opnieuw levende dieren in de voorstelling op te nemen. Juist in een periode die in het teken zou moeten staan van vrede, compassie en geluk, worden paarden ingezet ter vermaak. Het gaat om prachtige dieren, die op een podium dat is ingericht voor cabaretiers, acrobaten en hippe bands, kunstjes moeten vertonen. Voor een overvolle zaal, met applaus, licht en muziek.
Paarden zijn gevoelige vluchtdieren en zeer stressgevoelig. Ze zijn gebaat bij rust en veiligheid; beide zullen zij op het podium niet ervaren.
De voorstelling is het resultaat van jarenlange training van de dieren, waarbij publiek en pers meestal niet welkom zijn. Wat wij zien, is alleen het eindbeeld. De dwangmiddelen die op het podium zichtbaar zijn, komen bij vrijwel iedere manege en paardenwedstrijd voor. Dat maakt ze niet vanzelfsprekend. In januari nam de Tweede Kamer een motie aan om dieronvriendelijke hulpmiddelen en trainingsmethoden in de paardensport te verbieden. Zwepen, sporen, strakke neusriemen en bepaalde bitten zouden daarmee verleden tijd moeten worden.
Niet voor niets.
De staatssecretaris traineert vooralsnog de invoering van een wettelijk verbod, maar de maatschappelijke richting is duidelijk. Dit willen we niet meer.
Dat die richting kan veranderen, hebben we eerder gezien. De actiegroep Wilde Dieren De Tent Uit hief zichzelf na tien jaar actievoeren in 2015 op, toen er een wettelijk verbod kwam op de inzet van wilde dieren in circussen. Er waren toen al overtuigende alternatieven. Voorstellingen zonder dieren bleken niet minder spectaculair. Cirque du Soleil liet zien dat verbeelding, acrobatiek en menselijke creativiteit ruimschoots volstaan.
Tegen deze achtergrond voelt het gebruik van paarden in een kerstcircus niet alleen achterhaald, maar ook moreel leeg. Kerst is voor veel dieren sowieso een donkere periode: miljoenen dieren eindigen na een rotleven op het bord, en met oud en nieuw komt daar het jaarlijkse vuurwerkleed bovenop. Juist daarom zouden culturele instellingen het goede voorbeeld kunnen geven. Kleine stappen doen ertoe.
De directie van Carré kan niet in één keer alle misstanden oplossen. Maar zij kan wél deze keuze maken: dieren niet langer inzetten als vermaak. Dat zou passen bij de tijd waarin we leven. En bij de gedachte van kerst.



