het einde van de Nederlandse eendenhouderij

Op maandag 19 januari sprak Marjolein op NPO Radio 1 over de situatie rond Tomassen Duck-To BV en het einde van de Nederlandse eendenhouderij.

Op maandag 19 januari sprak Marjolein op NPO Radio 1 over de situatie rond Tomassen Duck-To BV en het einde van de Nederlandse eendenhouderij.

Het gesprek ging over de ontwikkeling van deze sector in Nederland. De eendenhouderij groeide vanaf de jaren tachtig, mede door vraag vanuit horeca en export. Het ging om een relatief kleine sector, gericht op internationale afzet, niet op brede binnenlandse consumptie.

In de loop der jaren raakte de sector sterk geconcentreerd. Uiteindelijk kwam een groot deel van de keten — fok, opfok, slacht en verwerking — in handen van één partij: Tomassen Duck-To. Daarmee werd het bedrijf een cruciale schakel voor de hele sector.

In 2018 en 2024 publiceerde Stichting Animal Rights undercoverbeelden van het vangen en laden van eenden. Op die beelden was te zien dat eenden ruw werden behandeld, onder andere door gooien en vastpakken bij de hals. De beelden maakten voor een breder publiek zichtbaar hoe de praktijk eruitzag achter gesloten deuren. Ook werd duidelijk dat eenden structureel werden gehouden zonder toegang tot zwemwater. Terwijl wij onze kleuters leren dat alle eendjes in het water zwemmen wordt dit gehouden eenden volledig ontzegd. Terwijl water voor watervogels een primaire levensbehoefte is.

De afgelopen jaren bleek dat een relatief kleine sector langdurig onder de radar kon opereren, terwijl dierenwelzijn structureel werd geschaad. De huidige situatie rond Tomassen Duck-To laat zien hoe kwetsbaar toezicht is wanneer sectoren klein zijn, sterk geconcentreerd en weinig zichtbaar.

Na ingrijpen door de Gemeente Ermelo lijkt het erop dat het bedrijf zal moeten stoppen. Daarbij gaat het niet om handhaving op basis van dierenwelzijnsregels, maar om overtredingen van andere wet- en regelgeving.

Dit dossier onderstreept het belang om niet alleen nationaal, maar ook in Europees verband scherper te kijken naar het welzijn van eenden. Heldere en afdwingbare normen — waaronder toegang tot zwemwater — zijn nodig om te voorkomen dat vergelijkbare situaties zich elders in Europa langdurig buiten beeld kunnen ontwikkelen.

Redactie


gerelateerde artikelen