TOEGANG TOT ZORG IS VOOR DIEREN NIET GELIJK VERDEELD
Man in Australië redde zijn hond met zelfgemaakt medicijn via AI
Op woensdag 22 april 2026 was Marjolein de Rooij te gast bij Villa VdB om te praten over de ongelijkheid in dierenzorg.
Vanmorgen sprak ik op radio 1 met Jurgen van den Berg over een bijzonder verhaal. Een Australische techondernemer ontwikkelde met behulp van AI een gepersonaliseerd kankervaccin voor zijn hond. De hond was door de dierenarts opgegeven, maar de tumor kromp en haar conditie verbeterde.
Dat is indrukwekkend en ook ontroerend. Iemand die alles op alles zet om zijn dier te helpen.
Tegelijk laat dit verhaal iets fundamenteels zien. De gezondheid van een dier hangt af van de mens die voor hem zorgt. Van diens geld, kennis en netwerk. Als deze man dit niet had gekund, was het verhaal heel anders afgelopen. Het maakt dus uit wie je baasje is. Toegang tot zorg voor dieren is niet gelijk verdeeld. Niet de medische noodzaak bepaalt de behandeling, maar de mogelijkheden van de eigenaar.
Ondertussen wordt dierenzorg steeds duurder en zien we dat steeds meer praktijken in handen komen van commerciële partijen. De kosten van ene dierenartsconsult zijn de afgelopen zes jaar gestegen met 50% (!).
AI kan hierin een rol spelen. Het kan diagnoses versnellen, dierenartsen ondersteunen en zorg mogelijk verbeteren. Maar die vooruitgang heeft alleen waarde als die ook voor iedereen bereikbaar is. Anders vergroot technologie juist de verschillen.
Daarmee komen we bij een ongemakkelijke vraag. Willen we de gezondheid van dieren blijven zien als een individuele verantwoordelijkheid, of erkennen we dat dit ook een collectieve, maatschappelijke opgave is?
Voor mensen vinden we het antwoord vanzelfsprekend. Voor dieren nog niet. Misschien wordt het tijd om die vraag serieus te stellen.
